Hatalar ve düzeltme

Düşen ilmek, yanlış sırada örülen desen, fazla sıkı lastik. Hepsi benim başıma geldi, hepsi geri alınabilir. Bu bölümü yazmamın tek sebebi şu: örgüde hata yapmanın bedeli, hata yapmayı öğrenmekten çok daha düşüktür. Yanlış bir sırayı sökmek yarım saat sürer; yanlış öğrenilmiş bir alışkanlığı düzeltmek altı ay sürer.

Düşen ilmek, en sık karşılaşılan hata ve en kolay düzeltilen hata. İlmek düştüğünde panik yapıp bütün işi sökmek gerekmez; bir tığ yardımıyla ilmek, kaç sıra düşmüşse o kadar yukarı taşınır. Bunu yaparken ilmeklerin yönü önemlidir: düz ilmek yüzünde tutulurken taşınırsa ters görünür. Ben bunu öğrenmek için bir akşam boyunca bilerek ilmek düşürdüm ve otuz kere aynı yerde tamir yaptım. O akşamdan sonra hiçbir düşen ilmek beni korkutmadı.

Deseni yanlış sırada örmek, biraz dikkatle tamamen önlenebilir. Bunun en iyi çözümü desen tekrarını işaretleyiciyle bölmek ve her tekrar başında sayı saymaktır. Ben bir dönem hiç saymadım ve bir bereyi üç kere söküp yeniden ördüm. Şu an her tekrarın başında kaç ilmekte olduğumu kontrol ediyorum ve hatalar neredeyse sıfıra indi. Bu, yeteneği değil yöntemi değiştirmekle oldu.

Fazla sıkı lastik, benim en inatçı hatam. Yeni başladığımda her şeyi çok sıkı örüyordum ve bütün yaka ve kol uçları sıkıştı. Çözümü sökmek değil, daha kalın şişle örmekti. Sıkı örmenin bir beceri olduğunu sanıyordum, oysa ölçüyü tutturamamak demekti. Bu bölümde düşen ilmeği kurtarmayı, deseni geri almayı, kaç sıra ileri geri gitmeyi ve hangi hataların sökmeden kabul edilebileceğini anlatıyorum. Bazı hatalar kalabilir: haraşoda bir ters ilmek, bitmiş bir işte neredeyse hiç görünmez. Hangi hataların gerçekten düzeltilmesi gerektiğini, hangilerinin kalabileceğini de bu bölümde yazıyorum, çünkü sonsuz mükemmeliyetçilik örgüyü bitirmenin önündeki en büyük engel.