Bitiriş ve bakım

İlmek kesme, uçları gizleme, bloklama ve yıkama. Örgünün güzel durmasını sağlayan kısım burası. Bu cümleyi özellikle vurguluyorum, çünkü yeni başlayanların neredeyse tamamı son adımı aceleye getiriyor ve saatlerce ördüğü işin görünümünü son yirmi dakikada bozuyor. Ben de öyle yaptım, ta ki bir kazağı yıkadıktan sonra tamamen farklı bir ölçüde gördüğüm güne kadar.

İlmek kesme, işin bittiği an değil, işin şekillendiği andır. Kesilen kenarın çok sıkı olması, hırkanın belini çeker; çok gevşek olması, yakanın düşmesine yol açar. Ben kesmeyi her zaman ilmeklerin gerildiği bir anda yapıyorum ve son ilmeği daima bir şiş numara büyüğüyle kesiyorum. Küçük bir ayrıntı gibi görünüyor ama boyun çevresi farkı gözle görülür.

Uçları gizleme, işin en çok ihmal edilen kısmı. Uçları düğümleyip kesmek işi bir süre kurtarır ama yıkamadan sonra düğüm açılır ve örgü sökülmeye başlar. Bunun yerine uçları iğneyle örgünün içine, aynı renk bölgesinin içine, birkaç yön değiştirerek geçiriyorum. Bu, sökülmeyi engelleyen tek yöntem ve on saniye fazla sürüyor.

Bloklama ve yıkama, örgünün şeklini bulduğu son adımdır. Yünlü işleri ılık suyla, az sabunla, ovalamadan yıkıyorum; sıkmıyorum, havlunun içine yatırıp bastırıyorum. Sonra nemliyken iğnelerle mat üzerine gerip ölçüsünü veriyorum ve tamamen kuruyana kadar bekliyorum. Bu adımı atlayan bir örgü, ilk yıkamada ölçüsünü kaybeder. Bu bölümde ayrıca hangi lifin nasıl yıkanması gerektiğini, tiftik ve kaşmir gibi hassas liflerde ne yaptığımı ve kurutma makinesinin neden bu işlerin düşmanı olduğunu yazıyorum. On yıl boyunca yıkadığım her örgüyü aynı şekilde kuruttum ve tek bir tanesini makineye atmadım, bu kuralı da hiç bozmadım.